Hallstatt รักแรกพบ กับเมืองสองรุ้ง

14/09/2007

เราออกจาก Salzburg เพื่อมุ่งหน้าตรงสู่ Hallstatt

เมืองที่เขาร่ำลือว่าโรแมนติคที่สุด ใน Salzkammergut

เขตที่อยู่บนเขตเขาสูง (Upper Austria)

และทะเลสาบสวยถึง 76 แห่ง

วันนี้เราบื้ออีกแล้ว ด้วยการอาศัยเทคโนโลยีเกินเหตุ

เจ้า GPS เลยพาเราออกจาก Salzburg

และพยายามลากเราไป Hallstatt ให้เร็วที่สุด

ด้วยเส้นทาง highway นั่นเอง (A10)

แต่ในขณะที่เวลาเป็นสิ่งเหลือเฟือในกระเป๋าเดินทาง

เราเลยอยากไปเส้นทางที่สวยที่สุดแทน (158/145)

*

กว่าจะรู้ตัว เราก็แทบจะหา exit ออกไม่ทัน

เราเลยได้เข้า Salzkammergut ด้วยการทะลุผ่านเมือง Gosau แทน (A10+162+166)

แต่ยังไง…ที่นี่ก็สวยน่ารักเหมือนภาพบนฝากล่องช๊อกโกแลตเลย

แม้จะพลาดเมืองสวยริมทะเลสาบเมืองอื่นๆ ไป

แต่นั่นก็ทำให้การสบตาครั้งแรกระหว่างเรากับ Hallstatt มีคุณค่าขึ้น

กลายเป็นปิ๋งปิ๋งรักแรกพบในทันทีเลย

*

ก็เหมือนรักแรกทั่วไป ต้องเจออุปสรรคกันบ้าง

ที่นี่เราต้องใช้ “ขา” หาที่พักแทน “ปาก”

เนื่องจากไม่มีที่พักไหนรับสายจากตู้ (i) เหมือนเคย

แต่ก็นับเป็นการหาที่พักที่สนุกดี ที่ต้องวิ่งขึ้นวิ่งลง

เคาะประตูที่พักตามบ้านบนหน้าผาที่ขนาบไปกับทะเลสาบ

แต่วิ่งไปสักครึ่งกิโลก็อออาการหอบแหกๆเหมือนกัน

*

จนในที่สุดเราก็ได้พัก hotel เล็กๆ ใกล้ท่าเรือ

และเนื่องจากเรามาเมืองนี้ค่อนข้างหัววัน

เลยมีเวลาเดินเที่ยวทอดน่องกับน้อยเพื่อนคู่หู

เดินมาก ก็นั่งบ้าง ซึมซับวิวสวยข้างหน้าซะให้สะใจ

*

นั่งคุยกันยาว หัวเราะบ้าง ร้องไห้บ้าง

ตามประสาเพื่อนสนิทที่ห่างหายกันไปนาน

แถมสักพักยังได้เพื่อนใหม่เป็นสาวชาวเกาหลี “Christina” มาคุยด้วย

*

ปิดท้ายวันนี้ด้วย Sign ที่ดี

เราเห็นรุ้งกินน้ำ (ขึ้นมาจากน้ำจริงๆ) วงใหญ่เท่าผืนฟ้า

แล้วยัง Ble ให้ 2 ทีแหนะ จะบอกให้

… เหมือนรู้ว่าคนไทยชอบของแถมเนอะ

……………………………………………………………….

*

*

บทแนบแอบข้าง…บันทึกปกน้ำตาล

*

*

ปฏิบัติการแหกกฏ เครื่องนำทาง GPS

เราไม่ยอมเชื่อฟังเครื่องอีกต่อไป ใช้ตา และ ใจนำทาง

ก็ดูวิวข้างหน้าซิ … สวยอย่าบอกใคร

ใครจะบ้าขับรถบน motorway ที่เห็นแต่คอนกรีตได้ลงคอ

*

วิวข้างทางเมื่อเข้ามาใน Salzkammergut แล้ว

สวยเหมือน set ไว้ทุกวินาที

หญ้าเขียวเรียบ ฟ้าสีคราม ภูเขาสูงขาวด้วยหิมะ

นั่งรถเฉยๆ ยังเพลินเลยค่ะคุณขา

*

อยู่ดีๆ ก็มีวิวนี้มาชนข้างหน้าเรา

ผู้คุมบังเหียนไวเท่าใจคิด จอดรถลงถ่ายรูปวิวที่สวยเหมือนมีใครวาดไว้

เมื่อง Gosau เล็กๆ แต่น่ารัก คาดว่าจะคึกคักยามฤดูสกี

แต่เวลานี้เงียบๆ มีเด็กมาเข้าค่ายตามชายทุ่ง

กับเราชาวกะเหรี่ยงผู้พลัดหลง… มาในความงาม

*

กว่าจะตัดใจลาจาก Gosau ได้

ก็รีรออยู่หลายอึดใจ แต่มีสังหรณ์ว่าถนนข้างหน้า

จะพาเราไปสู่ความประทับใจที่มากกว่า

*

เราขับรถเรียบสายน้ำ Gosau ที่เป็นหนึ่งของลำธาร

ที่มุ่งลงสู่ทะเลสาบ Hallstatt

เราแวะจอดรถลงไปสัมผัสสายน้ำที่เย็นเจี๊ยบ

นัยว่าละลายมาจากยอดเขาสูงที่มีหิมะข้างบนนั่น

น้ำไหลแรงเชี่ยวจนขอลงไปแช่…แค่สายตาผ่านเลนส์คงพอ

ไม่งั้นมีหวังไปถึง Hallstatt แบบตัวบวมๆ เขียวๆ แน่นอน

*

และแล้วก็มาถึง Hallstatt ด้วยความงุนงง

เราขับรถลอดอุโมงค์เทือกเขาด้านซ้ายนั่น

หา exit ออกไม่ทัน โผล่มาอีกทีก็เลยเจอป้ายสุดแดน Hallstatt แทน

*

ไม่เป็นไร…เราเลยจอดรถชมวิว ณ ท้องน้ำก้นสุดของทะเลสาบนี้

สวยจนหายใจไม่ออกเชียว

นี่แหล่ะ อาการรักแรกพบของจริง

*

แต่ที่นี่เราหาที่พักยากเหลือเกิน

เนื่องจากเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ

แต่เขาก็ไม่สร้างโรงแรมให้อึกทึก

ที่พักมักจะเป็นการแบ่งบ้านให้พักแบบ B&B หรือ Privatzimmer

จะเห็นว่าป้ายจะติดว่า “เต็ม” ไปหมดเลย

…ก็ยังคงต้องวิ่งขึ้นเขาไปหาต่อไป

*

บ้านที่นี่ จะปลูกไล่ขึ้นไปบนเนินเขา ทุกหลังหันหน้าออกทะเลสาป

การจะหาที่พักสักหลัง จึงต้องวิ่งขึ้นลงตามถนนหน้าบ้านเขา

ที่เปรียบเสมือนบันไดไล่ตามหน้าผานั่นเอง

*

แอบยืนพักตอนวิ่งดูบ้าน… เห็นใบไม้เริ่มเปลี่ยนสีแล้ว

สีแดงแห่งฤดูใบไม่ร่วงคงกำลังมาเยือนแล้วซินะ

แต่เราว่าเสน่ห์ของช่วงเปลี่ยนฤดูเนี้ย มันหายากจัง

สีที่ไล่เหลื่อม ไม่เขียว ไม่เหลือง ไม่แดง…

คงเหมือนว่า สอบให้ได้ที่ 2 ทำได้ยากกว่าสอบให้ได้ที่ 1 ไงงั้น

*

เย็นนั้นขณะประกอบกิจยกของอยู่

น้อยก็ส่งเสียงดัง… “ดูรุ้ง ดูรุ้ง”

ไวเท่าตาเห็น เราถ่ายรูป เสี้ยวรุ้งที่เราเห็นจากหว่างตึก

แล้วก็รีบวิ่งลงไปดูที่ขอบทะเลสาบทันที

*

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!!!

รุ้งใหญ่เท่าฟ้าทั้งฟ้า (ภาพถ่ายได้ไม่หมด สีไล่จางจนกล้องจับไม่ได้ที่ท้ายโค้ง)

และมันขึ้นจากน้ำ เหมือนในนิทานจริงๆ

เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่เห็นรุ้งตัวอ้วนใหญ่และสมบูรณ์ขนาดนี้

แถมยังขึ้นซ้อนกันให้เห็นสองตัว แบ่งความมืดจ้าบนท้องฟ้าอย่างอัศจรรย์

(ภาพถ่ายด้วยกล้องปัญญาอ่อน ไม่มีการทำ effectแต่อย่างใด)

*

สาวกะเหรี่ยงเลยวี๊ดว้ายกระตู้วู้วถ่ายรูปเป็นการใหญ่

ทำเอาฝรั่งเจ้าบ้านริมทะเลสาบถึงกับงง

ว่า “เป็นอะไรกันจ๊ะ นังหนู ไม่เคยเห็นรุ้งกันหรือไง!!

มาจากป่าไหนกันจ๊ะ Darling”

….. มาจากป่าคอนกรีตไงค่ะ ป่าที่ไม่เคยเห็นอะไรนอกจากหลังคา

และเสาไฟฟ้าไงค่ะคุณ Hallstatt ขา………..

…………………………………..

ps. มี postcard จาก hallstatt มาฝากด้วยจ้า คลิกดูที่นี่

หรือจะดูรูปอื่นๆ จาก Hallstatt คลิกที่นี่