ไปแม่แจ่ม ที่เชียงใหม่มา
ฝ่าโปรยฝน และ ลมหนาว ของเดือนพฤศจิกายน
หลังจากการเยือนครั้งที่แล้ว เวลาผ่านไปสิบปี…
ตัวอำเภอแม่แจ่มขยายตัวแปลกตาไปมาก
เรือนไม้ชานฟางที่เคยมีแม่อุ้ยนั่งทอผ้าวางผ้าพาดกับแคร่
แปลงร่างเป็นห้องเรือนกระจกซ่อนคนทอไว้ด้านหลัง
แต่สิ่งที่ยังแจ่มตาอยู่ยงคงเป็นทุ่งนาเขียวขจีไล่ขั้นชั้นเชิง
“วัดป่าแดด” ที่ผุดอุโบสถขึ้นกลางที่นากว้างและกำแพงขุนเขา
หอไตรกลางสระบัวที่ “วัดพุทธเอิ้น” ยังคงหันหน้าให้ความอุดมแก่ทุ่งข้าว
แม่อุ้ยที่ปักเอื้องและปิ่นทองเหลืองที่มวยผมนุ่งซิ่นผืนงามเดินช้าๆอยู่ลิบๆ
และพ่ออุ้ยก้อนแก้ว อินตะก๋อนที่ยังคงผลิตงานศิลป์พื้นบ้านอยู่ถึงวันนี้
แม้ไม่ได้ไปกราบสวัสดี แต่ก็ขอสดุดีท่านไว้ในโอกาสนี้
และขอให้พ่ออุ้ยยังคงแข็งแรงต่อไปอีกสิบๆ ปี
วันนี้ในบันทึกของการเดินทางยังเพิ่มเรื่องประทับใจเข้าไปอีกเรื่อง
… โปสการ์ดจากแม่แจ่ม…
เราเจอร้านเล็กๆ ริมทางขายโปสการ์ดทำเอง จากการตะเวณถ่ายภาพทั่วอำเภอ
กลิ่นแบบคนเมืองอย่าง “ปาย” กำลังโชยกลิ่นมาถึงที่นี่แล้ว
คนพื้นที่ที่ปลูกข้าว… ไม่เสียตังค์ซื้อโปสการ์ดรูปทุ่งข้าวให้เปลืองค่ากับ
คงมีแต่คนแปลกถิ่นอย่างเราที่ตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจ และ จ่ายตังค์ซื้อกระดาษแผ่นน้อย
ถึงกระนั้นสำหรับคนรักโปสการ์ดแล้ว กระดาษแผ่นเล็กๆ มีค่ามากมาย
เรื่องราวประทับใจที่ละเมียดเขียนบนพื้นที่2 x3 นิ้ว
และตราประทับชื่อต่างถิ่น ก็เป็นเสมือนออสการ์ของคนบ้าโปสการ์ด
ที่แม่แจ่ม เรากระโดดเข้าซื้อมา 1 แผ่น และเขียนความประทับใจพรั่งพรู
เจ้าของร้านใจดี บอกว่าจะจัดการส่งให้
มิไยที่จะฝากฝัง ออดอ้อน และ บอกเล่า
ถึึงความบ้าสะสมโปสการ์ดให้เจ้าของร้านผู้อาทรฟัง เผื่อเขาจะช่วยเลือกแสตมป์สวยๆ ติดให้
เขาพยักหน้าและยิ้มรับ ให้ความมั่นใจดั่งกับฝากเลี้ยงลูกมากกว่าส่งไปรษณีย์
ไม่กี่วันให้หลัง ที่ไปรษณีย์หน้าบ้านที่กรุงเทพมหานคร
เราได้รับจดหมายฉบับหนึ่งตีตราประทับ “แม่แจ่ม”
เกาหัวแกรกๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น มีอะไรตามมา ใครเป็นอะไรที่แม่แจ่ม
รีบฉีกซองออกมา ด้วยความฉงนสนเ่ท่ห์
แต่แล้วความสนเท่ห์กว่า ก็ปรากฏขึ้น
………….
ซองจดหมาย ใส่ โปสการ์ด!!!!!!
………….
เราได้รับโปสการ์ดจากแม่แจ่ม ฉบับสดใสสะอาด ปราศจากรอยประทับและแสตมป์
…………
สำหรับคนรักโปสการ์ด เหมือนโลกถล่ม!!!!!!!!!!
…………
โกรธใครไม่ลง กลับจะหลงในน้ำใจคนแม่แจ่ม
ที่คงอยากให้เราได้เก็บโปสการ์ดสวยๆ ไว้ …อย่างไร้ราคี
ถึงกับซื้อซองและจ่าหน้าให้ใหม่ อีกทั้งคาดว่าจะยืนเลือกแสตมป์ดวงสวยที่สุดให้เรา
แม้ไม่มีรอยประทับไปรษณีย์ “แม่แจ่ม”อยู่บนโปสการ์ดเรา
แต่คงมีรอย “ประทับใจ” ในน้ำใจคนแม่แจ่ม อยู่กับเราำำไปนานแสนนาน
น้องคนที่ส่งโปสการ์ดใส่ซองรู้เข้าคงดีใจที่คนกรุงเทพเข้าใจใน”ความปราถนาดี”และไม่โกรธใน”ความไม่รู้”ของเค้า
เอาน่า พี่หญิง อย่าง น้อย ๆ ก็ มีของผมใบหนึ่งละ ที่ส่งให้พี่แล้วมีประทับตราไปรษณีย์ แม่แจ่ม
บรรยากาศ ความสวยงามของ สถานที ที่เราได้ไปสัมผัส มันน่าจะพอลบล้างความ พลาดผิดของ
ร้านขายโปสการ์ด ผู้หวัดดีนะคับ อิอิ
เดี๋ยวทำตราประทับให้อัน
Nong Dej,
Where’s my postcard ? Still waiting… don’t worry still waiting ZZZzzzzzzzzzzzzzz
5 5 5
I hope Noi’s postcard had a POST STAMP on it naja.
I think no one is lucky like me to have an envelope cover postcard.
: )
มีความรู้สึกดีๆ กับแม่แจ่มครับ ทั้งๆ ที่ไม่เคยไปเยือนเลยสักครั้ง คงเพราะคนพิเศษคนนั้นหรือเปล่าที่ทำให้เราสุขใจทุกครั้งที่เห็นหรือได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับแม่แจ่ม
โอ้โห…โชคดีจริงๆค่ะ คุณเจ้าน้อย
ที่มี “แม่แจ่ม” เป็นของตัวเองด้วย
: )
รูปสวยมาก ชอบสไตล์การเขียน
เคยไปแม่แจ่มมาเหมือนกันค่ะ แล้วก็ชอบแม่แจ่มมากเหมือนกัน ติดใจที่นิสัยของคนแม่แจ่ม จริงใจไม่เสแส้ง ไม่คิดว่าจะมีคนชอบเหมือนกัน แล้วรูปที่ถ่ายสวยมากค่ะ ชอบคำบรรยายและการดำเนินการเล่าเรื่องของพี่ค่ะ เจ๋งมาก
ขอบคุณ “ผู้มาเยี่ยมเยือน” ค่ะ
ลองแบ่งปันประสบการณ์เล่าเรื่องที่คุณประทับใจแม่แจ่มให้ฟังบ้างซิคะ
เวลาเราได้เขียนเรื่องดีๆ หรือเกี่ยวกับคนดีๆ มันมีความสุขจังเนอะ
เป็น recycle happiness แบบว่าเล่าอีก สุขอีก…เขียนไป ยิ้มไป… ว่าไหมค่ะ?
โหหหหสวยจัง อยากไปเที่ยวบ้างจังเลย
เก็บกระเป๋าด่วนเลยค่ะ คุณ Michael Marks
เกิดที่แม่แจ่มค่ะ กลางหุบเขา แต่ว่ามาเรียนและโตในเมือง ยังคงอนุรักษ์ความเป็นแม่แจ่มไว้ค่ะ เมื่อกลับบ้านจะยังคงพูดภาษาแม่แจ่มกับทุกๆคน ยังไงก็รักแม่แจ่ม แต่ตอนนี้เราอยู่ที่ออสเตรเลีย
น่ารักจัง….. ที่คนแม่แจ่มยังคงอนุรักษ์ความเป็นแม่แจ่มไว้ เพราะไม่มีใครเข้าใจจิตวิญญาณของท้องถิ่นได้ดีเท่ากับคนที่เกิดและเติบโตขึ้นในท้องถิ่นนั้นๆ
รากเหง้าไม่ใช่สิ่งที่ใครนึกอยากจะสร้างขึ้นมาก็สร้างได้ แต่กลับเป็นสิ่งที่ติดตัวคนเราไปทุกหนทุกแห่ง ถึงอยากเปลี่ยนก็เปลี่ยนไม่ได้
อยู่ไกลถึงออสเตรเลีย คงคิดถึงแม่แจ่มน่าดู……. แอบยิ้มภูมิใจมั้ยคะ เวลาที่ได้เห็นได้ยินว่าใครๆก็หลงรักแม่แจ่ม
คุณแผ่นดินเกิดคะ
ดีใจแทนคนแม่แจ่มนะคะ ที่มีคนรักบ้านเกิดแบบยั่งยืน แม้ว่าตัวจะไปอยู่ที่อื่นแล้ว
เวลาเจอคนแบบนี้ รู้สึกน่ารักจังเนอะ
สำหรับคนต่างถิ่นแล้ว…
เวลาเจอะเจอเจ้าบ้านที่ภูมิอกภูมิใจในบ้านตัวเิอง เราจะรู้สึกเหมือนว่าท้องถิ่นนั้นมันมีสเน่ห์เพิ่มขึ้นไปอีก เหมือนมีรอยยิ้มลอยอยู่ในอากาศอ่ะนะ
แต่ยังไง เล่าเรื่องออสเตรเลียจากตาคนแม่แจ่มให้ฟังบ้างก็จะยินดีนะคะ
มีบล๊อกอยู่ที่ไหนไหมคะ? จะตามไปเยี่ยมชม…
จริงไหมค่ะ พี่ epresso!!!
เพิ่งกลับมาจากแม่แจ่มค่ะ
…ไปเที่ยวที่แม่แจ่มครั้งแรกค่ะ ไปงานปอยหลวง
ประทับใจทุกอย่างที่เป็นแม่แจ่ม
…คนแม่แจ่ม
…บรรยากาศที่แม่แจ่ม
…ประเพณีที่แม่แจ่ม
…น้ำใจคนแม่แจ่ม
มีอีกมากมายที่จะเก็บทุกอย่างที่แม่แจ่มไว้ในความทรงจำตลอดไป
…..สำคัญที่สุดก็คนที่พาไปที่แม่แจ่มนั่นแหละค่ะ
ประทับใจที่สุดเลย…ก็เขาคนแม่แจ่มนี่คะ
โอ๊ย อิจฉาจริงๆ
มีแต่คนมี “แม่แจ่ม” เป็นของตัวเอง…มาอวดทั้งนั้นเลย
มีรูปงานปอยหลวงไหมคะ
อยากเห็นจังเลย มีรูป post ไว้ที่ไหนเอ่ย จะตามไปยลค่า
ขอบคุณเจ้า..ตี้มาแอ่วแล้วฮักเมืองแจ๋ม คนเมืองแจ๋มก่อภูมิใจในรากเง้าบรรพบุรุษของตนเอง ยินดีจ๊าดนักเน้อเจ้าที่แขกแก้วมาเยือนแล้วประทับใจ๋ในน้ำใจ๋และวัฒนาธรรมคนเมืองแจ๋มเฮา
ขอบคุณ “คุณลูกหลานแม่แจ่ม” นะคะที่เข้าเยี่ยมเยือน
ถ้าเข้ามาอีก
รบกวนถามหน่อยว่า ถ้าจะไปเที่ยวแอ่วแม่แจ่มอีก
ไปช่วงไหน เดือนใด จะเห็นแม่แจ่มงดงามที่ซู้ด
หรือถ้าเหมาะแอ่วหลายเดือน ก็ใบ้หน่อยว่า เดือนไหนจะเป็นอย่างไร
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
ดิฉันก็เป็นคนหนึ่งคะที่ติดใจแม่แจ่มเหมือนกันค่ะ ภูมิประเทศของแม่แจ่มเสมือนอยู่ในดินแดนเทพนิยายเลยค่ะ
น้อยใจวาสนา เป็นคนไทยแท้ๆ แต่ว่าตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยได้ไปเที่ยว
ทางภาคเหนือ อย่าเป็นจริงเป็นจัง
จะว่าไปแล้ว ไม่เคยไปเที่ยวภาคเหนือเลยก็ว่าได้
จากคนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ตัวเป็นไทย กายอยู่เยอรมัน
บ้านเราสวยอยู่แล้วค่ะ ภาคไหนก็สวยงามเหมือนกัน
อีสานก็มีเสน่ห์น่าหลงใหลอย่างมีแบบฉบับ
กะว่าว่างอีกทีจะไปริมโขงเหมือนกัน
แล้วก็อยากไปทางอีสานใต้ดูปราสาทหินด้วย (โลภมาก)
ว่าแต่ที่เยอรมันเป็นอย่างไรบ้างคะ เล่าให้ฟังกันบ้างนะคะ
หรือจะรอไปเที่ยวออสเตรียก่อนแล้วกลับมาเล่าทีเดียวเลยก็ได้
จะเปิดหน้ารอคุณ Roong (รุ่ง หรือเปล่าคะ?) ไว้เลยจ้า
ขอบคุณนะคะ จะไปอาทิตย์หน้าค่ะ
ไม่รู้จะไปเล่าทีไหน แต่งหนังสือไว้แต่ยังไม่จบ
ได้แค่ยี่สิบกว่าหน้าเอง ประมาณว่ามือใหม่หัดเขียน
เคยมี post jung กับเค้าเหมือนกัน แต่ทำไม่ค่อยเป็น
แบบว่า เรื่องคอม มันไม่ประสาอ่ะค่ะ
สาวขอนแก่น
ใจเป็นไทย กายอยู่เยอรมัน
จะพิมพ์เป็นภาษาเหนือกลัวคนไทยอ่านไม่รู้เรื่องเอาเป็นว่า ไทยก็แล้วกันนะคะ
ดีใจจังเลยที่มีคนรักแม่แจ่มได้ถึงขนาดนี้เอาเป็นว่าเราชวนก็แล้วกันนะว่า…ถ้าหากใครมีโอกาสมาเที่ยวเชียงใหม่ก็อย่าลืมแวะมาที่แม่แจ่มนะคะยังมีที่เที่ยวอีกแยอะนะที่แม่แจ่มมีงานบุญตลอดทั้งปีเลยก็ว่าได้ตั้งแต่เดือนมกราคมต้นปีเลยแหล่ะถ้าอยากได้ข้อมูลลองเข้าไปดูที่ http://www.maechaem.com หรือเข้ามาที่ http://www.cm77.com หรือ http://www.cm77.info ก็ได้นะ ชาวแม่แจ่มยินดีต้อนรับด้วยใจนะคะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณน้ำคุน้อย
พูดภาษาเหนือ พิมพ์ภาษาเหนือซิคะ
น่ารักดีค่ะ เราชอบภาษาเหนือด้วยนะ เพราะจัง
เมื่อสิบปีที่แล้วได้ไปพอดีงานบุญงานหนึ่ง น่ารักมากๆ เลย
เป็นงานที่สวยงาม แม่ญิงทั้งหลาย (ซึ่งมักจะเป็นแม่อุ้ย) จะนั่งหลังผ้าขาวบาง กั้นอยู่ข้างหลังป้อจาย และพระอีกทีนึง
แม่ญิงทุกคนจะนุ่งซิ่นสวย ปักเอื้อง และปิ่นทองเหลือง (ฝีมือพ่ออุ้ยก้อนแก้วนั่นแหล่ะ) … เหมือนภาพวาดสวยๆ ของจิตรกรจิตใจงามๆ ค่ะ
รับประกันความเอมนะคะ
มีฮูปงานประเพณี 8 เป็งอยู่ 5 -6 ฮูปนะเจ้าลองเข้ามาผ่อเน้อเจ้า http://namkunoy.hi5.com เจ้าถ้ามีฮูปจะเอามาหื้อผ่อแห๋มเน้อเจ้า
ป้านใครอ่ะ
เป็นคนแม่แจ่ม ถิ่นกำเนิดอยู่แม่แจ่ม แต่ออกมาเรียนมาทำงานข้างนอกดีใจที่มีคนชอบและประทับใจแม่แจ่ม สำหรับตนเองภูมิใจที่บ้านเราได้มีโอกาสให้คนภายนอกได้เข้าไปชื่นชม ขอบคุณสำหรับทุกคนที่ได้เข้าไปเยี่ยมเยือนแม่แจ่ม