ตอน “แอ่วในเวียง”
ก่อนปีใหม่ รีบชิงตัดหน้าชาวประชา ออกเดินทางท่องเที่ยว
คราวนี้ ท่องเที่ยว ไม่ใช่…พักผ่อน
เรา (จริงๆ ก็คือน้องชาย) เลยตัดสินใจไปแบบไม่สบาย ไม่สบาย
โดยการฮ่อรถฮอนด้าคันเก๊าขึ้นเหนือ
โดยมี “น่าน“ เป็นจุดหมายปลายทาง
แต่ระหว่างทาง และระหว่างเวลาจะไปไหนยังไง
…ก็ปล่อยไปตามลมจะพัดพาเราไป
เราถึง “น่าน” กันในห้าโมงเย็นแรก
แสงสีส้มเริ่มระทวย ใกล้จะลาท้องฟ้าแล้ว
เราเลยเลี้ยวรถเข้านมัสการ “พระธาตุเขาน้อย” เป็นที่แรก
ก่อนที่จะเข้าเมืองน่านอย่างเป็นทางการ
ซึ่งนับเป็นแรกสบตากับน่านแบบพาโนราม่าวิวแบบประทับใจสุดๆ กันไปเลย
คืนแรกเราเข้าพักที่ ศศิดารารีสอร์ทที่อยู่ปากทาง “พระธาตุเขาน้อย” นั่นเอง
ที่พักเรียบง่าย สะอาด สอ้าน สะดวกสบาย ในราคาไม่ถึงพันบาท
แล้วจึงค่อยออกหาอาหารใส่ท้องน้อยๆ ที่ร้องดังมานานแล้ว
จากปากคำของเจ้าหน้าที่โรงแรม
เราก็ออกรถในความมืด หมุนวนรอบเมืองน่านหลายรอบ
เพื่อหา “ร้านเรือนแก้ว” ที่อยู่เลยโรงพยาบาลน่านไปนิดนึง
มีเมนูปลาสารพัดให้ลองทานจนพุงกลาง กลางแสงจันทร์ที่สะท้อนน้ำน่านในคืนเดือนเพ็ญ
ตื่นเช้ามาอีกวัน เราขอเห็นเมืองน่านแบบกระจ่างตาตั้งแต่เช้ามืด
เลยพบว่าที่เราขับรถไปมาเพื่อหาร้านอาหารเมื่อคืนนั้น
ได้ขับวนเมืองทั้งเมืองแล้ว!!!
เช้านี้เลยขอให้ภาคเท้า… ใช้ในการยลชมเมืองตอนแดดยังไม่ร้อนแทน
ตลอดทั้งเช้าของวันนี้ เราก็ได้ทำทัวร์ “ไหว้พระ” จนเกือบครบ 9 วัดในวันเดียว
เริ่มที่พระธาตุแช่แห้ง ที่อยู่ไกลจากตัวเมืองมาหน่อย
แล้วตามด้วยการวัดสวยๆ ในเมือง ที่อยู่ใกล้ๆ กันหมด
ตั้งแต่วัดภูมินทร์ วัดช้างค้ำ วัดมิ่งเมือง วัดศรีพันต้น
เมืองน่าน น่าเที่ยว…. ตรงที่
วัดวาอารามสวยงาม และได้รับการทำนุบำรุงในวิถีที่แท้จริงของชาวบ้าน
กลุ่มนักท่องเที่ยว ไม่ได้ทำให้ดูแปลกแยก เชิดชู ด้วยบู้ธขายของอึกทึก
แต่กลับได้เป็นแขกบ้านแขกเมืองในวิถีปกติชาวบ้าน
ได้รับการยิ้มแย้ม ได้รับการไหว้สวัสดี แบบไมตรี ไม่ได้เพราะการค้า
บ้านเมืองก็อยู่ในเงารั้วเตี้ยๆ ไม่ปิดไม่กั้นไม่แยกด้วยคอนกรีตสูง
นั่งรถชมเมือง เลยเหมือนนั่งรถชมนิทรรศการ
สี่แยกโอภาปราศัยมีอยู่ทั่วน่าน รถวิ่งไม่เร็ว คนเดินไม่นวยนาดแต่ไม่วิ่งตามควาย
ทั้งรถทั้งคนจราจรกันด้วยสายตาสอบถามอาทร
จนแปลกใจว่า ที่นี่มีทางม้าลายน้อยเหลือเกิน
กฏหมายมันมีค่ากับคนที่ไม่เคารพคนด้วยกัน
แต่เมืองที่ที่ใจใหญ่กว่าตัวหนังสือ…. รอยยิ้มศักดิ์สิทธิ์กว่าบทลงโทษเสมอ
เลยรู้สึกว่าหากมีจักรยานสักคน คงเที่ยวเมืองน่านยังสนุก สะ”น่าน” กว่านี้
แต่ขณะที่เที่ยวล่องอยู่นั้นหาไม่เจอ!!!
มาพบอีกทีก็วันจะกลับบ้านแล้วอะดิ
ใครจะตามไปน่านหลังจากนี้
ลองไปเช่าจักรยานที่ร้าน HOT BREAD
ร้านขนมอบ กาแฟหอมกรุ่น พร้อมกับอาหารเจ
อยู่ติดกับ “ร้านข้าวซอยต้นน้ำ” อยู่บนถนนสุริยพงษ์
ระหว่างวัดภูมินทร์กับวัดมิ่งเมืองนะคะ
……
เที่ยวเสร็จแล้วมานั่งซดกาแฟหอมๆ ที่นี่ แกล้มกับข้าวหลามที่ขายหน้าวัดภูมินทร์
อร่อยสบายท้องจริงๆ นะคะคุณ
…………………………………………
ชมภาพเล่าเรื่องแทนตัวหนังสือได้ที่
สนุก…สะ “น่าน”…ภาคไหว้พระ
สนุก…สะ”น่าน”…หอศิลป์ริมน่าน
สนุก สะ”น่าน”…ดูป่า(บ้าง)
สนุก…สะ”น่าน” : บ่อเกลือวิว
ถ้ามีคนชวนจะไปได้อีกมั้ยเนี่ย?
ยังเที่ยวไม่หมดน่านเลยคะคุณพี่ขา
ยังไปได้อีกแน่นอน
งวดนี้เหมือนไป “ค้นพบ”.
..งวดหน้าคงได้สนุกที่ “ค้นหา”
อ่านเรื่อง “หนานบัวผัน” ที่วาดภาพจิตรกรรมที่วัดภูมินทร์แล้ว
รู้สึกว่ายังพลาดการดูรายละเอียดไปหลายส่วน
เพียงแตถ้าเลือกได้ ่อาจจะขอทิ้งช่วงสักกะนิด
ความทรงจำดีๆ บางเรื่อง ปล่อยให้ตกตะกอนนอนก้น
และบ่มทิ้งไว้สักะหน่อย… รสชาตหน้าจะหวานเข้าที่ดีกว่า
แต่หากสมาชิกจะยกขบวนไปในเร็ววัน
ก็คงต้อง… ตามเขาไปอย่างยินยอมพร้อมใจอยู่ดีแหล่ะคะ 5 5 5
อยากไปอีก… ยังไม่ได้ไปตั้งเยอะ ไปสักเดือนเลย
อยากไปเมืองน่าน………….มีสิ่งดีๆรอผมอยู่ที่นั้น