ไม่ได้แปลงร่างเป็น “แม่นกยูง” หรือ ข้าม “ทวิภพ” ได้
แต่เดินทางไปอยุธยาด้วยเป้าหมายชัดเจน
ที่จะขอลดอายุไปเป็นเด็ก ด้วยการใช้ของเล่นพาย้อนเวลากลับไป
วันนี้ลายแทงของการขับรถเลยไปตกอยู่ที่
พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่นเกริกยุ้นพันธ์
MILLION TOY MUSEUM BY KRIRK YOONPUN
เราถามหา “แยกโรงเรียนประตูชัย” แล้วเกาะถนนอู่ทองมาเรื่อยๆ
พอเจอสถาบันปรีดี พนมยงค์ ก็เปิดไฟเลี้ยว
เพราะเรามาสบตากับพายสีสดๆ ปักอยู่หน้าประตูแล้ว
ถึงแล้วจ้า!!!
บ้านสีครีมขาว คาดสีฟ้าระบายตรงประตูหน้าต่าง
เหมือนขนมเค้กก้อนโตเลย
ทุกจุด ทุกก้าว เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และความกุ๊กกิ๊กในอารมณ์
เซรามิคทำมือ ลายการ์ตูนสบายอารมณ์ หรือแม้แต่ถนนลูกหิน
สภาพแวดล้อมที่ร่มรื่น ตื่นตัว และต้อนรับ
มันทำให้เราค่อยๆ กลับไปเป็นเด็กในทุกๆ ก้าว
หลังจากจ่ายค่าบัตรไป 50 บาทแล้ว
เราก็อายุเหลือประมาณ 4 ขวบพอดี!!!
เรากับเพื่อนชี้ชวนชม ตุ๊กตุ่น ตุ๊กตา หุ่นยนต์ รถเหล็ก อย่างสนุกสนาน
ต่างฝ่าย ต่างแย่งกันส่งเสียงว่า
“อันนั้นเราเคยมี” “อันนี้เราเคยเล่น”
กันไปตลอดทาง
ยังหมายรวมไปถึง ของที่เด็กๆ เราเคยดิ้นๆ “อยากได้ๆ”
แต่แม่ไม่ยอมซื้อให้ … ก็ได้มาดูใกล้ๆ จนลมหายใจฟู่เต็มตู้กระจก
หรือแม้กระทั่ง collection ปัจจุบันที่เราก็น้ำลายหกไปเป็นทางยาว
ที่สำคัญที่สุด ก็คือ…
รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่สานไปกับความสุขของครอบครัว
ที่ได้มาใช้เวลาร่วมกันที่นี่
โดยมีแววตาของผู้ใหญ่ใจเด็กของอาจารย์เกริก และภริยาโอบล้อมไว้
ที่ทำให้เราอบอุ่นเหมือนมาบ้านญาติใจดี
*
*
ความรู้สึกดีๆ ได้ถูกสรุปเขียนไว้บนสมุดเล่มเล็กๆ ที่เชิญชวนให้เขียนไว้ก่อนกลับออกไปว่า…
ที่นี่มีประตูย้อนกาลเวลาหรือเปล่าคะ?
ตอนเดินเข้ามาอายุ สี่สิบ
ตอนเดินออกไป อายุ สี่ ขวบ
มีความสุขมากๆ ค่ะตลอดเวลาที่เดินอยู่ในนี้
ความรื่นเริงวัยเด็กออกมาโลดแล่นอีกครั้ง
ขอบคุณมากนะคะที่ทำสถานที่แบบนี้ขึ้นมา
ขอให้ความสุขที่พวกเรามี ได้ส่งกลับไปเป็นความสุขและกำลังใจ
ให้อาจารย์เกริกและทีมงานได้ดำรงสถานที่แบบนี้ต่อไปนะคะ
ขอบพระคุณด้วยความจริงใจ
*
ชมภาพเพิ่มเติม จากทริปนี้ได้ ที่นี่
สนใจไปเที่ยวตาม โหลดแผนที่ได้จาก ที่นี่
ยุดยามีแบบนี้ด้วยหรือเนี่ย ไม่รู้เรื่องเลย
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เพิ่งไปเที่ยวมาค่ะ
ไปเพราะเคยเข้ามาดูของพี่หญิงนี่แหละ ;p
ชอบไหมจ๊ะฝน
ดูแล้วอยากกลับเป็นเด็ก
หรือ อยากมีเด็กๆ ให้ดูแลจ๊ะ